Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler

Bir öğretmen yeni dönemin ilk haftasında öğrencilerine bir envanter doldurtur ve sınıf listesinin yanına her öğrencinin "baskın zekâsını" yazar: bu öğrenci görsel-uzamsal, şu öğrenci müziksel, öteki bedensel-kinestetik. Ders planları buna göre hazırlanır. Bu uygulama çoklu zekâ kuramının Türkiye'deki popülerliğini iyi yansıtır; ama kuramın sahibi Howard Gardner'ın okullardaki sorunlu uygulamalar ve kuram hakkında yaygınlaşan mitler konusundaki uyarılarını da hatırlatır.^[1] Bu yazı çoklu zekâ kuramını popüler özetlerin ötesinde ele alıyor: kuramın iddiası ve genel zekâyla ilişkisi, kanıt tartışması, öğrenme stilleriyle karıştırılması, Türkiye'deki meta-analiz ve ders kitabı çalışmaları, eleştiriler ve AGS'de sık yapılan hatalar.

Kuramın sorusu: zekâ tek mi, çok mu?

Çoklu zekâ kuramı, zekânın tek bir genel yetenek olduğu görüşüne karşı geliştirildi. Bu görüşün en bilinen kaynağı Charles Spearman'dır. Spearman 1904'te farklı zihinsel testlerdeki başarılar arasındaki ilişkileri çözümleyerek, gözlenen olguların bütün zihinsel etkinlik alanlarının ortak bir temel işlevi (ya da işlevler grubunu) paylaştığını, geri kalan özgül öğelerin ise her alanda tamamen farklı olduğunu gösterdiğini savundu. İncelediği on alanda genel işlevin özgül işleve göre göreli etkisi 15'e 1 ile 1'e 4 arasında değişiyordu.^[2] Bu ortak işlev, sonraki zekâ araştırmalarında genel zekâ ya da g olarak anıldı.

Gardner 1983'te bu tek boyutlu görüşe alternatif bir kuram önerdi.^[3] Gardner ve Hatch'in aktarımıyla kurama göre her insan birbirinden görece bağımsız yedi bilgi işleme biçimine sahiptir ve bireyler sergiledikleri zekâ profiliyle birbirinden ayrılır.^[4] Zekânın tanımı da geleneksel tanımlardan farklıdır: zekâ, bir ya da daha fazla kültürel ortamda değer verilen problemleri çözme ya da ürünler ortaya koyma kapasitesidir. Kuramda zekâlar her zaman belirli etkinlik alanlarındaki kültürel görünümleri ve belirli yetişkin son durumları açısından kavramsallaştırılır ve değerlendirilir.^[4]

Zekâ türleri

Gardner ve Hatch'in geçici listesi yedi zekâ içeriyordu:^[4]

Tablodaki kısa açıklamalar ve örnekler kuramın genel anlatımını yansıtmak için yazılmıştır; zekâların adları Gardner ve Hatch'in listesindendir.

Liste zamanla genişledi. Klein 1997'de kuramı "yedi (ya da sekiz)" zekâdan söz eden bir kuram olarak tartışır.^[5] Türkiye'deki ders kitabı incelemeleri de farklı listeler kullanır: Koyuncuoğlu ve Kaya kuramı sekiz zekâ alanıyla tanımlar ve doğacı zekâyı da inceler; Tanrıkulu ve Tüysüz ise varoluşçu zekâ dahil dokuz türle çalışır.^{[6, 7]} Liste sayısındaki bu değişkenlik, kuramın açık uçlu yapısını gösterir ve aşağıda ele alınan eleştirilerin de konusudur.

Zekâ açısından adil ölçme. Kuramın ölçmeye dair önerisi, zekâların standart kalem kâğıt testleriyle değil, bağlama dayalı ve "zekâ açısından adil" araçlarla değerlendirilmesidir. Gardner ve Hatch, erken çocukluk için geliştirilen Spectrum Projesi'nin ilk verilerine göre 4 ve 5 yaşındaki çocukların bile belirgin güçlü ve zayıf yan profilleri gösterdiğini, farklı zekâlara ait ölçümlerin büyük ölçüde birbirinden bağımsız olduğunu ve standart zekâ testlerinin ölçtüğünden farklı yetenekleri yokladığını bildirdi.^[4]

Okulda çoklu zekâ: kuramdan projelere

Gardner ve Hatch, kuramdan doğan üç eğitim projesini tanıttı: sanat eğitiminde değerlendirmeye odaklanan Arts PROPEL, okul programını farklı zekâlar etrafında düzenleyen Key School projesi ve erken çocukluk için geliştirilen Spectrum Projesi.^[4] Spectrum, okul öncesi ve ilkokulların çocuk merkezli yapısına uygun program etkinlikleri ve değerlendirme seçenekleri geliştirdi; projenin 15 etkinliği belirli zekâları ya da zekâ kümelerini yokluyordu.^[4]

Bu projelerin ortak noktası, kuramı bir sınıflandırma aracı olarak değil, öğrencilere farklı alanlarda yetenek gösterme fırsatı sunan ve değerlendirmeyi bu alanlara göre çeşitlendiren bir çerçeve olarak kullanmalarıdır. Klein'ın saydığı uygulamalar ise daha geniş bir yelpazeye yayılır: programı zekâlar arasında dengeleme, öğretimi öğrenme stillerine uydurma ve öğrencilerin belirli alanlarda uzmanlaşması.^[5] Bu uygulamaların her biri kuramdan farklı ölçülerde uzaklaşır; özellikle öğrenme stillerine uyarlama, kuramın kendi tanımından çok ayrı bir varsayıma dayanır.^{[4, 8]}

Kanıt tartışması: Waterhouse ve Gardner

Kuramın eğitimdeki yaygınlığı ile ampirik desteği arasındaki ilişki, 2006'da Educational Psychologist dergisinde açık bir tartışmaya dönüştü.

Waterhouse'un eleştirisi. Waterhouse, çoklu zekâ kuramını Mozart etkisi ve duygusal zekâ kuramlarıyla birlikte inceledi ve bu üç kuramın eğitimdeki geniş yaygınlığına karşın yeterli ampirik destekten yoksun olduğunu ve eğitim uygulamasının temeli olmaması gerektiğini savundu. Her kuramı bilişsel psikoloji ve bilişsel sinirbilimde daha iyi desteklenen karşılıklarıyla karşılaştırdı ve bu kuramların çekiciliğinin olası nedenlerini tartıştı.^[9]

Gardner ve Moran'ın yanıtı. Gardner ve Moran, Waterhouse'un kuramla ilgili birincil ve ikincil alanyazının büyük kısmını okuma nezaketini gösterdiğini kabul etmekle birlikte iki temel itiraz getirdi: Waterhouse'un kuramı yanlış anladığı ve aşırı basitleştirdiği, ve kendi argümanının kuramın alanyazınca desteklenmediği iddiasını zayıflattığı.^[10]

Klein'ın ikilemi. Klein daha önce kuramın bir ikilemin boynuzları arasında kaldığını savunmuştu: kuramın zayıf bir biçimi ilgi çekici olmayacaktır, güçlü bir biçimi ise Gardner'ın sunduğu kanıtlarla yeterince desteklenmemektedir. Klein'a göre kuram, genel zekâ kuramının sınırlılıklarını da paylaşır: program planlamak için fazla geniştir ve bir yetenek kuramı olarak öğrenci yeterliğine durağan bir bakış sunar. Ona göre öğrencilerin belirli etkinliklerde kullandıkları bilgi ve stratejiler ile bu bilgiyi nasıl yapılandırdıkları üzerine araştırmalar, sınıf uygulaması için daha anlamlı olabilir.^[5]

Tartışma birlikte okunduğunda iki ayrı soru olduğu görülür: zekânın yapısına dair psikolojik bir kuram olarak çoklu zekânın ne kadar desteklendiği ve sınıf için pedagojik bir çerçeve olarak ne kadar yararlı olduğu. Gardner'ın kendisi de kuramın doğru anlaşılmasına ve okullarda nasıl kullanıldığına dair uyarılarda bulunmuştur.^[1]

Çoklu zekâ öğrenme stili değildir

Kuramın okullarda sık görülen bir kullanımı, onu bir öğrenme stilleri kuramına dönüştürmektir: öğrencinin "baskın zekâsını" belirleyip öğretimi yalnızca o kanaldan sunmak. Gardner 1995'te, kuram hakkında ortaya çıkan yedi mite karşı yedi "gerçeklik" sıraladı, okullardaki sorunlu uygulamaları gösterdi ve üç olumlu uygulamayı öne çıkardı: istenen yeteneklerin geliştirilmesi, bir konuya farklı yollardan yaklaşma ve eğitimin kişiselleştirilmesi.^[1] Klein da kuramın ilham verdiği uygulamalar arasında öğretimi öğrenme stillerine uydurmayı sayar.^[5]

Öğrenme stilleri fikrinin kendisi ayrıca sınanmıştır. Pashler ve arkadaşları, öğretimin öğrenme stiline göre uyarlanmasının geçerli sayılabilmesi için belirli bir deneysel örüntünün gerektiğini gösterdi: farklı stillere sahip öğrenciler rastgele farklı öğretim yöntemlerine atanmalı ve bir stil için en etkili yöntem, başka bir stil için en etkili yöntemden farklı olmalıdır. Pashler ve arkadaşlarına göre öğrenme stilleri görüşü anaokulundan lisansüstü eğitime kadar eğitim alanında büyük etki kazanmıştır; öğrenme stili testleri ve öğretmen kılavuzları yayımlayan canlı bir sektör ve bu kavram üzerine kurulu pek çok mesleki gelişim atölyesi vardır.^[8] Yazarlar, insanların bilgiyi nasıl almayı tercih ettiklerini ifade edebildiğine ve farklı düşünme türlerinde özgül yetenekler bakımından farklılaştığına dair bol kanıt buldu; ama öğrenme stillerinin eğitim uygulamalarını doğrulamak için ön koşul olan bu etkileşim örüntüsüne dair neredeyse hiç kanıt bulamadı.^[8]

Bu ayrım öğretmen için şu anlama gelir: bir konuyu sözel, görsel ve uygulamalı yollardan sunmak, bütün öğrenciler için anlamayı zenginleştirebilir ve Gardner'ın önerdiği "farklı yollardan yaklaşma" ile uyumludur; ama öğrencileri tek bir zekâ ya da stil kategorisine yerleştirip öğretimi yalnızca o kanaldan sunmanın yararına dair kanıt yoktur.^{[1, 8]}

Türkiye'de çoklu zekâ: meta-analiz, deneyler ve ders kitapları

Çoklu zekâ kuramı Türkiye'de lisansüstü tezlerde ve makalelerde sıkça sınanmıştır; yalnızca matematik dersinde meta-analize alınabilecek 13 tez bulunması bunun bir göstergesidir.^[11]

Meta-analitik kanıt. Kaplan, Duran ve Baş, matematik dersinde çoklu zekâ kuramına dayalı öğretimin akademik başarıya etkisini inceleyen ve Türkiye'de yapılmış 13 tezi birleştirdi. Ortalama etki büyüklüğü 0,709 bulundu ve yazarlar bunu olumlu yönde geniş bir etki olarak yorumladı; etki büyüklükleri heterojendi, güvenli N değeri 427'ydi ve etki tez türüne ya da coğrafi bölgeye göre farklılaşmıyordu.^[11]

Bir deney. İrmak ve Çelik, Batman'da bir devlet okulunun iki yedinci sınıfından 76 öğrenciyle öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel bir çalışma yaptı; deney grubunda çoklu zekâ temelli eğitim, kontrol grubunda mevcut program uygulandı. Çoklu zekâ temelli eğitim matematik başarısını ve matematiğe yönelik tutumu daha çok geliştirdi.^[12]

Ders kitapları. Tanrıkulu ve Tüysüz, 2022-2023'te kullanılan 5-8. sınıf fen bilimleri ders kitaplarındaki 164 etkinlikte 2.844 çoklu zekâ söylemi belirledi; dokuz türün hepsine yer veriliyordu, en çok bedensel-kinestetik zekâya (%23,31), en az varoluşçu zekâya (%0,27) değiniliyordu.^[7] Koyuncuoğlu ve Kaya'nın 6. sınıf fen bilimleri kitabı incelemesinde görsellerde müziksel-ritmik dışında bütün zekâ alanlarına yer verildiği, bedensel-kinestetik ve görsel-uzamsal temaların en fazla olduğu bulundu.^[6]

Kanıt nasıl okunmalı? Türkiye'deki olumlu sonuçlar iki açıdan dikkatle yorumlanmalıdır. Birincisi, meta-analiz tezlere dayanır ve deneyler çoklu zekâ temelli öğretimi mevcut programla karşılaştırır; deney grubu daha çeşitli etkinlikler, materyaller ve öğretmen ilgisi alıyorsa, gözlenen etki kuramın zekâ yapısına dair iddiasını değil, çeşitlendirilmiş öğretimin etkisini gösteriyor olabilir.^{[11, 12]} Bu, Klein'ın kuramın güçlü biçiminin ayrıca kanıt gerektirdiği uyarısıyla uyumludur.^[5] İkincisi, ders kitabı incelemeleri kitapların kuramla ne ölçüde uyumlu olduğunu gösterir; ama kuramın kendisinin doğruluğunu sınamaz. Koyuncuoğlu ve Kaya'nın çalışmasının girişinde her bireyin "öğrenme alanlarının" farklı olduğunun vurgulanması da, Türkçe alanyazında kuramın öğrenme stilleriyle yakın düşünülebildiğini düşündüren bir örnektir.^{[6, 8]}

Eleştiriler ve sınırlılıklar

Genel zekâ bulgusu nereye gidiyor?

Spearman'ın ortak işlev bulgusu, farklı zihinsel görevlerdeki başarıların birbiriyle ilişkili olduğunu gösteren gözlemlere dayanıyordu.^[2] Çoklu zekâ kuramı zekâların görece bağımsız olduğunu savunur.^[4] Bu iki görüşün nasıl uzlaştırılacağı kuramın ampirik değerlendirmesinin merkezindedir; eleştirmenler kuramın ampirik desteğini yetersiz bulurken, Gardner ve Moran eleştirinin kuramı yanlış anladığını savunur.^{[9, 10]}

Açık uçlu liste

Zekâ sayısının yediden sekize ve bazı uygulamalarda dokuza çıkması, hangi yeteneklerin "zekâ" sayılacağına dair ölçütlerin uygulamada ne kadar tutarlı kullanıldığı sorusunu doğurur.^{[5, 7]}

Durağan yeterlik görüşü

Klein'a göre bir yetenek kuramı olarak çoklu zekâ, öğrenci yeterliğine durağan bakar: öğrenciyi "müziksel" ya da "mantıksal" olarak etiketlemek, bilgi ve stratejilerin öğrenmeyle nasıl geliştiğini göz ardı edebilir.^[5] Bu eleştiri, öğrencilerin baskın zekâlarını belirleyip gruplayan sınıf uygulamaları için özellikle önemlidir.

Pedagojik genişlik

Kuramın program planlamak için fazla geniş olması, onu hemen her öğretim etkinliğini meşrulaştırabilecek bir etikete dönüştürebilir.^[5] Gardner'ın kendi önerdiği olumlu uygulamalar, bir konuya farklı yollardan yaklaşma ve kişiselleştirme gibi, daha sınırlı ve savunulabilir iddialardır.^[1]

AGS'de çoklu zekâ: sık karıştırılan kavramlar

MEB'in 8 Ocak 2026 duyurusuna göre AGS'nin "Eğitim Bilimleri ve Türk Millî Eğitim Sistemi" başlığı öğrenme psikolojisi ile öğretim yöntem ve tekniklerini kapsar.^[13] Aşağıdaki ayrımlar en sık yapılan hataları önler:

Senaryolardaki anahtar ifadeler çoğu zaman zekâ türünü ele verir: "Arkadaşlarının duygularını hemen fark eder ve grup çatışmalarını çözer" kişilerarası, "Harita okumakta ve üç boyutlu modeller kurmakta başarılıdır" uzamsal, "Kendi güçlü ve zayıf yanlarını iyi bilir, günlük tutar" içsel zekâyı düşündürür.

Terimler ve alanyazındaki karşılıkları

Terimler kaynak çalışmalardan ve Türkçe kullanımlardan derlenmiştir.^{[4, 7, 6]}

Araştırmacılar için açık sorular

1. Türkiye'deki olumlu sonuçlar çeşitlendirilmiş öğretimin mi, kuramın mı etkisi? Çoklu zekâ temelli öğretimi, aynı ölçüde çeşitlendirilmiş ama zekâ profiline dayanmayan bir öğretimle karşılaştıran deneyler bu soruyu ayrıştırabilir.^{[11, 5]}
2. Öğretmenler kuramı öğrenme stilleriyle ne ölçüde karıştırıyor? Öğretmen ve öğretmen adaylarının kurama dair anlayışlarının sistematik olarak incelenmesi, öğretmen eğitimindeki yanlış anlamaları görünür kılabilir.^{[1, 8]}
3. Çoklu zekâ ölçekleri ne ölçüyor? Türkiye'de kullanılan envanterlerin zekâ mı yoksa ilgi ve tercih mi ölçtüğü, Gardner'ın "zekâ açısından adil" ölçme önerisiyle birlikte incelenmeye değer.^[4]
4. Ders kitaplarındaki dağılım öğrenmeyi etkiliyor mu? Kitaplardaki zekâ türü dağılımının öğrenci öğrenmesiyle ilişkisi, doküman analizinin ötesine geçen çalışmalar gerektirir.^{[7, 6]}
5. Genel ve özgül yetenekler öğretimde nasıl birlikte ele alınır? Spearman'ın genel ve özgül işlev ayrımı ile çoklu zekâ kuramının vurguları arasındaki ilişki, sınıf uygulaması açısından yeniden düşünülebilir.^{[2, 9]}

Öğrenme kuramlarının öteki yazıları için yapılandırmacılık, tam öğrenme ve bilgiyi işleme kuramı yazılarına bakabilirsiniz.

@online{bote-coklu-zeka-kurami,
  author       = {{BÖTE Editör Ekibi}},
  title        = {Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler},
  organization = {BÖTE Blog},
  year         = {2026},
  date         = {2026-09-26},
  url          = {https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami},
  langid       = {turkish}
}

<blockquote class="bote-atif" cite="https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami">
  <p><strong><a href="https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami">Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler</a></strong> · BÖTE Blog</p>
  <p>BÖTE Editör Ekibi. (2026, 26 Eylül). Gardner'ın çoklu zekâ kuramı: Kanıt ve eleştiriler. <i>BÖTE Blog</i>. https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami</p>
  <details>
    <summary>BibTeX</summary>
    <pre>@online{bote-coklu-zeka-kurami,
  author       = {{BÖTE Editör Ekibi}},
  title        = {Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler},
  organization = {BÖTE Blog},
  year         = {2026},
  date         = {2026-09-26},
  url          = {https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami},
  langid       = {turkish}
}</pre>
  </details>
</blockquote>

<iframe src="https://bote.web.tr/blog/embed/coklu-zeka-kurami"
  title="Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler: atıf kartı (BÖTE Blog)"
  width="100%" height="360" loading="lazy"
  style="border:0;max-width:680px"></iframe>

> **[Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler](https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami)** · BÖTE Blog
>
> BÖTE Editör Ekibi. (2026, 26 Eylül). Gardner'ın çoklu zekâ kuramı: Kanıt ve eleştiriler. *BÖTE Blog*. https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami

```bibtex
@online{bote-coklu-zeka-kurami,
  author       = {{BÖTE Editör Ekibi}},
  title        = {Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler},
  organization = {BÖTE Blog},
  year         = {2026},
  date         = {2026-09-26},
  url          = {https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami},
  langid       = {turkish}
}
```

const bibtex = `@online{bote-coklu-zeka-kurami,
  author       = {{BÖTE Editör Ekibi}},
  title        = {Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler},
  organization = {BÖTE Blog},
  year         = {2026},
  date         = {2026-09-26},
  url          = {https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami},
  langid       = {turkish}
}`;

export function BoteAtif() {
  return (
    <blockquote className="bote-atif" cite="https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami">
      <p><a href="https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami"><strong>Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler</strong></a> · BÖTE Blog</p>
      <p>BÖTE Editör Ekibi. (2026, 26 Eylül). Gardner'ın çoklu zekâ kuramı: Kanıt ve eleştiriler. <i>BÖTE Blog</i>. https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami</p>
      <details>
        <summary>BibTeX</summary>
        <pre>{bibtex}</pre>
      </details>
    </blockquote>
  );
}

<script setup>
const bibtex = `@online{bote-coklu-zeka-kurami,
  author       = {{BÖTE Editör Ekibi}},
  title        = {Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler},
  organization = {BÖTE Blog},
  year         = {2026},
  date         = {2026-09-26},
  url          = {https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami},
  langid       = {turkish}
}`;
</script>

<template>
  <blockquote class="bote-atif" cite="https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami">
    <p><a href="https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami"><strong>Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler</strong></a> · BÖTE Blog</p>
    <p>BÖTE Editör Ekibi. (2026, 26 Eylül). Gardner'ın çoklu zekâ kuramı: Kanıt ve eleştiriler. <i>BÖTE Blog</i>. https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami</p>
    <details>
      <summary>BibTeX</summary>
      <pre>{{ bibtex }}</pre>
    </details>
  </blockquote>
</template>

<script>
  const bibtex = `@online{bote-coklu-zeka-kurami,
  author       = {{BÖTE Editör Ekibi}},
  title        = {Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler},
  organization = {BÖTE Blog},
  year         = {2026},
  date         = {2026-09-26},
  url          = {https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami},
  langid       = {turkish}
}`;
</script>

<blockquote class="bote-atif" cite="https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami">
  <p><a href="https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami"><strong>Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler</strong></a> · BÖTE Blog</p>
  <p>BÖTE Editör Ekibi. (2026, 26 Eylül). Gardner'ın çoklu zekâ kuramı: Kanıt ve eleştiriler. <i>BÖTE Blog</i>. https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami</p>
  <details>
    <summary>BibTeX</summary>
    <pre>{bibtex}</pre>
  </details>
</blockquote>

// Sayfanızda <div id="bote-atif"></div> bulunmalı.
const yanit = await fetch("https://bote.web.tr/blog/atif/coklu-zeka-kurami.json");
const atif = await yanit.json();

const kutu = document.getElementById("bote-atif");
const baslik = Object.assign(document.createElement("a"), { href: atif.url, textContent: atif.title });
const apa = Object.assign(document.createElement("p"), { textContent: atif.apa });
const bib = Object.assign(document.createElement("pre"), { textContent: atif.bibtex });
kutu.append(baslik, apa, bib);

import requests

atif = requests.get("https://bote.web.tr/blog/atif/coklu-zeka-kurami.json", timeout=10).json()

print(atif["apa"])  # APA 7
with open("kaynaklar.bib", "a", encoding="utf-8") as bib:
    bib.write(atif["bibtex"] + "\n")  # BibTeX

% 1) BibTeX kaydını kaynaklar.bib dosyasına ekleyin:
%    @online{bote-coklu-zeka-kurami,
%      author       = {{BÖTE Editör Ekibi}},
%      title        = {Gardner'ın Çoklu Zekâ Kuramı: Kanıt ve Eleştiriler},
%      organization = {BÖTE Blog},
%      year         = {2026},
%      date         = {2026-09-26},
%      url          = {https://bote.web.tr/blog/coklu-zeka-kurami},
%      langid       = {turkish}
%    }

% 2) Belgede APA 7 biçemiyle kullanın:
\documentclass{article}
\usepackage[style=apa]{biblatex}
\addbibresource{kaynaklar.bib}
\begin{document}
Ayrıntı için bkz. \parencite{bote-coklu-zeka-kurami}.
\printbibliography
\end{document}